415

تو فرشته ای که عصای جادو داری
                                     و  ستاره  می پاشی
                                                     روی زخمهام ...
                                     بیدارم نکن،
                                     دارم خواب می بینم،
                                                     خواب کوتاه...

   میان حفره های ذهنم   
                                 خوابهایی هست
                                 که ندیده ام هنوز...
                                                بهار که شد
                                              از زمستان این خواب 
                                                    بیدارم کن
                                                    شکوفه ی مهربان...

    بیدار شدم
                        اما برعکس ...
                   حالا، درگذشته زندگی می کنم
                   ملالی نیست
                            برعکس همیشه خوبم،
                                                 تو هستی
                                                  خاطراتمان هستند
                                                   و من برعکس تو
                                                               عاشقم ...

  امشب باید خواب ببینم...
                                                   خواب خودم را
                                                          که خواب ندارم
                                     بس که باید خواب ببینم
                                                             خودم را
                                                          که خواب ندارم...

 

                                          ...  باتشکر از دوست همیشه نازنینم ، کامران رسولزاده ...

پ.ن : وبلاگ جان ! آدم گاهی حرفهایی می شنود که خسته اش می شود از خودش از خودش از خودش از ...

رفتیم برای خودمان ...

/ 30 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
لیا

سلام حالت چطوره؟ شعر هم می گفتی ما خبر نداشتیم یا اون رسول کامران گفته بود اندر احوالات تو؟

نازی

[گل]

.

مرو به خواب که خوابت ز چشم برباید گرت مشاهده خویش در خیال آید مجال صبر همین بود و منتهای شکیب دگر مپای که عمر این همه نمی‌پاید چه ارمغانی از آن به که دوستان بینی تو خود بیا که دگر هیچ در نمی‌باید اگر چه صاحب حسنند در جهان بسیار چو آفتاب برآید ستاره ننماید ز نقش روی تو مشاطه دست بازکشید که شرم داشت که خورشید را بیاراید به لطف دلبر من در جهان نبینی دوست که دشمنی کند و دوستی بیفزاید نه زنده را به تو میلست و مهربانی و بس که مرده را به نسیمت روان بیاساید دریغ نیست مرا هر چه هست در طلبت دلی چه باشد و جانی چه در حساب آید چرا و چون نرسد دردمند عاشق را مگر مطاوعت دوست تا چه فرماید گر آه سینه سعدی رسد به حضرت دوست چه جای دوست که دشمن بر او ببخشاید

xatoun

حالت بهتر شده مهندس؟ با ما كه قهري، با وبلاگت ديگه چرا؟

محبوبه

سلام دوستم منم از سر دل تنگی نوشته بودم وگرنه دلم به همین خوندن نوشته های وبلاگ شما دوستان خوش میشه[چشمک][چشمک] شاد باشی می خوام یه مطلب درباره اینکه چرا ما ایرانی ها شاد نیستم بزارم رو وبلاگم شنبه البته.[هورا]

.

I’m gonna keep checking your blog till something is posted ! Love all the posts on it . Reza , we miss you. Come back to bloggy land soon.

نسرین

بابا ایول حالا برا خودتون به زبان انگبیسی کامنت میزارین؟؟؟؟ [قهقهه]

امیر سربی

سلام دوستم از هر طرف بروی به خودت می رسی زمین گرد است و توپ مستطیل[گل]