یکشنبه ٢٥ شهریور ۱۳۸٦
 

وقتی ستاره نیز
سوسوی روزنی به رهایی نیست ;
آن چشم شب نخفته چرا پشت پنجره
با آن نگاه غمگین
ژرفای اسمان را
می کاوید ؟
آنگاه بازمی گشت
نومید می گریست !